naar boven

Uit Het Levende Lied van Nederland, hoofdstuk VIII-Boertige Liederen en Spotliederen

Ain boer wol noar zien noaber tou,

Hai, boer, hai,

Zien wief dat wol met hom goan,

Dom, dom, dom, dai.

Nee wief, doe most toeze bliev’n,

Hai, boer, hai,

Most spinn’n en naai’n, van

Dom, dom, dom, dai.

Dou boer weer in hoeze kwam,

Hai, boer, hai,

Zee,e: “Wief wat hestoe wel doan?”,

Dom, dom, dom, dai.

Maar ’t  wief kreeg tou bèrestok,

Hai, boer, hai,

En sloug hom dou op zien kop,

Dom, dom, dom, dai.

En boer gong noar zien noaber kloag’n,

Hai, boer, hai,

“Mien wief het mie op kop sloag’n”

Dom, dom, dom, dai.

En noaber zee: “Net ziezo”

Hai, boer, hai,

“mien wief dei dut krek ziezo!”,

Dom, dom, dom, dai.

Vaarwel bruidje schoon (1654)

Vaarwel bruidje schoon, de vreugd' van mijn leven,
wiens deugden staan op uw wangen geschreven.
Wij moeten gaan zeilen, ons scheepje ligt ree,
Vaarwel lieve zusje, wij gaan naar de zee.

Daar gaat nu mijn Kloris, vol moed met zijn vrienden,
De zeilen staan klaar, laat het anker opwinden.
Waai op oostenwindje, maar toch niet zo fel,
Hij zwaait met zijn hoedje, voor het laatst nog vaarwel.

 Nu leeft zij verdrietig, bij nachten en dagen,
ziet zij een zeeman, zo hoort men haar vragen:
Zeg vriendje, wat dunkt je, komt mij Kloris haast weer.
En zegt hij dan neen, dan vraagt zij niet weer.

 Daar gaat hij nu heen, God moogt' hem bewaren,
Door stormen en klip, op de bruisende baren.
Kon ik hem geleiden, ik deed het gewis,
Maar ik moet mij nu troosten, terwijl ik hem mis.

 Nu leeft zij verdrietig, door het lang achterblijven,
Totdat er een boodschap haar smart komt verdrijven,
Kom wijfje, kom rep je en spoed je naar 't strand,
Want uw lieve Kloris is nabij het land.

 Nu kon men zien, hoe verblijd was ons zusje,
Haar hoedje voltooid, op haar borstje een lusje,
Haar hoedje voltooid, daar alles op staat.
Terwijl zij op reis naar haar Kloris toe gaat.

 Nu loopt zij langs 't strand, haar armen die sling'ren,
Nu telt zij zo zachtjes, al op hare ving'ren.
De maanden, de dagen, de reis is volbracht,
Ach lieve Kloris, 'k had je nog niet verwacht.

Boerinnetje met hare haan

Er was er een boerinneke vroeg opgestaan
Om met haar haan naar de markt te gaan
Daar kwam er een heertje gelopen
En die zei en boerin en wat kost jouwe haan
En wilt gij hem niet verkopen 

Slechts ene gulden zeide die boerin
Ik verkoop mijn haan niet zonder gewin
Want hij heeft twee kloeke sporen
En zonder geld kom'k er bij mijn man niet in
Mijne man zou er zich aan storen

Kom zei hij en geef je haan
En ze is er met dat heertje naar huis gegaan
Hij sprak van liefdes zaken
Mijne vrouw is naar de kermis toegegaan
Kom laten wij plezier gaan maken

Terwijl dat heertje in zijn kamer stond
Sloot zij de deur rap achter zijn kont
En zei adieu mijnhere
En ik ga met mijn geld naar mijn man terstond
Gij zult van een boerin wel leren

En zo blijf ik een vrouwtje van ere

Warme Garnars

Moeder ik wil hebben een man
Warme garnars smory
Die mij den kost wel winnen kan
Warme garnars, warme garnars
Warme garnars, smory

Wel mijn dochter gij zijt te jong
Warme garnars, smory
Gij moet nog wachten een jaar rond
Warme garnars, warme garnars
Warme garnars, smory

Moeder ik ben oud genoeg
Warme garnars smory
Mijn Jan is knap en welbeproefd
Warme garnars, warme garnars
Warme garnars, smory

Moeder, moeder, geef mij ne man
Warme garnars smory
Die mij dees koude winter kan
Warmen, warmen, warmen, warmen
Warme garnars smory

Zeemanspree

We varen voor een zeemanspree
over de zoute zee
Al gaan er nooit geen vrouwen mee
over de zoute pekelzee, over de zoute zee

En zijn we goed of slecht gezind,
we worden gedreven door de wind

We vreten bonen met azijn
Het spek is voor de kapitein

En gaan we zuipen aan de wal,
ze tappen er bier zo bitter als gal

En komt er een orkaaan voorbij,
dan is het gedaan met de koopvaardij

Dan roepen wij Neptunus aan:
Neptunus laat ons nooit vergaan

Als wij voor eeuwig zijn vergaan,
dan komen wij in de hemel aan

Dan krijgen wij ons laatste pree
en zuipen met Neptunus mee